KNUCKLEHEAD 1936-1947

Model silnika Harleya-Davidsona, który rozpoczął erę big twinów. Pierwszy, górnozoworowy V-twin H-D, którego można określić mianem pra-praprzodka dzisiaj produkowanego Twin Cam 88. Wprowadzenie Knuckleheada do produkcji zamknęło pewien etap w historii firmy, zarazem otwierając nowy, który trwa po dziś dzień. Knuckle był wcieleniem koncepcji technicznej, która miała stać się swoistą “biblią” H-D na dziesięciolecia. Najważniejszymi przykazaniami są: silnik ma być dwucylindrowy, górnozaworowy, chłodzony powietrzem, o dużej pojemności, w układzie cylindrów w kształcie litery V- rozchylonych pod kątem 45 stopni. Moc ma być “wystarczająca” a dĽwięk jego pracy nie może pozostawić nikogo obojętnym.

Nazwa Knucklehead pochodzi od kształtu dekli głowic, którę przypominają odrobinę zaciśnięte pięści (ang. Knuckle). (W latach 30-tych dekle głowic o podobnym kształcie nie były niczym wyjątkowym. Podobne były powszechnie stosowane w silnikach samolotowych a wśród firm motocyklowych bardzo podobie wyglądające głowice były m in. w Vincentach.) W okresie swojego debiutu Knuckle z powodzeniem mógł być zaliczony do awangardy technicznej przemysłu motocyklowego. Był to dobry silnik, w którym zastosowano wiele nowatorskich rozwiązań. Przyrównywanie go do produkowanych wcześniej (i równolegle) “dolniaków” nie ma większego sensu. Dosadnie ujął to Willy G. Davidson: “Knucklehead był tym dla wytwórni Harleya-Davidsona czym wprowadzenie kilkadziesiąt lat póĽniej do produkcji modelu V-Rod. To był kolosalny skok technologiczny.”

Poczatkowo wytwarzano wyłącznie model o pojemności 61 cali (1000 ccm), a od 1941 produkowano równolegle większy o pojemności 74 cali (1200 ccm)- ten głównie na potrzeby policji.

Duży wpływ na prace konstrukcyjne Knuckleheada miał Joe Petrali. Był to wybitny kierowca rajdowy ze stajni Harleya, który zdobył dla firmy wiele pierwszych miejsc w różnych dyscyplinach wyścigów motocyklowych i ustanowił wiele rekordów m. in. w 1937 r. na Knuckleheadzie pobił rekord prędkości na plaży w Daytona, gdzie osągnął prędkość niemal 220 km/h. Ciekawostką jest, że Joe był przeciwny w wprowadzeniu Knuckle do produkcji w 1936 r.. Twierdził, że na seryjną produkcję jest za wcześnie a niektóre elementy muszą być usprawnione. Okazało się, że miał rację. Kierownictwo firmy zadecydowało o rozpoczęciu produkcji w 1936 r. i był to lekki falstart. Nowo zaprojektowany system smarowania z suchą miską olejową i oddzielnym zbiornikiem na olej nie działał jak należy i przysparzał wielu problemów w pierwszym roku produkcji. Już w 1937 r. usunięto wadę na tyle, że możliwa była bezproblemowwwa ekspoloatacja a w 1941 r. wraz z wprowadzeniem modelu 74” zastosowano w systemie smarowania odśrodkowy zawór przelewowy co radykalnie poprawiło kłopoty z wyciekami. Przez lata produkcji silnik był sukcesywnie usprawniany. Ogółem wprowadzono ok. 100 technicznych modyfikacji. Motocykli wyposażonych w silniki Knucklehead nie przetrwało do dzisiejszych czasów wiele. Knuckle był jak na standardy Harleya produkowany stosunkowo krótko a poza tym wytwarzany był również w okresie wojny, kiedy to produkowano niewielkie ilości modeli innych niż WLA. Trzeba wreszcie dodać, że dużo Knuckleheadów zostało “zamordowanych” przez amatorów ostrej jazdy, którzy ignorowali wszelkie regulacje. Knuckle byl bowiem dobrym, szybkim silnikiem o doskonałych osiągach, jednak bardzo wrażliwym i czułym na nieumiejętne regulacje (lub ich całkowity brak), zwłaszcza pompy.

Podsumowując Knuckle zyskał sobie miano motoru kultowego, wyznacznika stylu Harleya na dziesięciolecia- aż do dzisiaj.

Dane techniczne:

45 stopni, chłodzony powietrzem, średnica tłoka 84,14 mm, skok 88,9 mm, pojemność 988,1ccm (60,29cu in), kompresja 7:1 model E 6,5:1, gaĽnik: Linkert 32 mm, zapłon bateryjny, prądnica 6V, moc 40 HP (37 Hp model E.).

Model 74”: średnica tłoka 87, skok 102 mm, poj. 1208 ccm (73,7 cu in), , gaĽnik Linkert 33 mm, moc 48 HP.